We blijven niet aan de gang...

De motor en de trailer zijn weer terug van groot onderhoud. Een nieuwe oude trekauto is aangeschaft (zodat we bij het traileren niet meer met de gehele combinatie kopje onder dreigen te gaan) en het waait een dagje niet. Kortom, een ideale dag om te gaan vissen en collega visgids Johan Caneel was snel bereid gevonden om mij een dagje op het water te komen vergezellen.


Door het drukke verkeer ben ik wat later aan de trailerhelling dan de bedoeling was, maar veel maakt het niet uit, want we zijn de enigen vandaag die het water op gaan. Johan is er nog niet dus ik maak vast de boot klaar. Net als ik de auto wil gaan parkeren komt Johan aan. Nu nog even parkeren, terwijl Johan zijn spullen in de boot gooit en weg zijn we.

Mijn bedoeling was om in kuilen in de Biesbosch op zoek te gaan naar snoek en/ of snoekbaars met dood aas, maar eerst wil ik nog even kijken of we een paar baarzen kunnen verschalken.


We kletsen lekker bij en doen een paar stekken aan, maar de baarzen geven niet thuis. Dan maar het oorspronkelijke plan. We varen de Biesbosch in en ik laat de boot door een grote diepe kuil driften. Johan wisselt werpen en verticalen met een shad af terwijl ik een dode voorn aan een fireball over de grond sleep.

Het is koud, we hebben veel gespreksstof, maar op visgebied gebeurt er niet veel. Of eigenlijk helemaal niets. Alleen Johan krijgt een aanbeet, alleen blijkt dat het om mijn lijn met de dode voorn eraan gaat. Na 3 uur vissen heeft Johan dan eindelijk toch iets aan de lijn en dit keer ben ik het niet, maar komt het eerste visje, een klein snoekbaarsje, in de boot.


Als we nu denken dat we de code gekraakt hebben, dan komen we van een koude kermis thuis. We blijven nog een poosje rondhangen op deze stek, maar het blijft verder net zo stil als voor die ene snoekbaars.

We gooien de plannen om en besluiten een stuk te gaan trollen. De voorn en de shadjes maken plaats voor twee grotere shads en we trollen verder de Biesbosch in. Zonder succes overigens. Het is intussen wat harder gaan waaien en we zoeken een plekje in de luwte op om ons op te warmen met een kop soep en rookworst met mosterd.


Na de lunch gaan we allebei aan de slag met kleinere shadjes en geconcentreerd richten we ons weer op de vissen die zich hopelijk in het water onder ons bevinden. Een half uur gaat voorbij en dan krijg ik eindelijk voor het eerst een aanbeet en kan ik een snoekje landen.


Maar na dit snoekje gebeurt er opnieuw lange tijd niets. We driften weer een aantal keer vruchteloos door een diepe kuil heen en het grootste deel van de dag zit er eigenlijk alweer op. Ik stuur de boot het talud op en stel voor terug te gaan varen om op de terugweg nog een plateau uit te gaan werpen. Natuurlijk krijgt mijn hengel, terwijl we dit overleggen, een overduidelijk tik te verduren, en bij gebrek aan concentratie mis ik de vis. Ik gooi direct opnieuw in op dezelfde plek en meteen bijt de vis nog een keer... en wederom mis! Drie keer is scheepsrecht zegt Johan dus ik werp nogmaals en voor een derde keer grijpt de vis mijn shad. Ik sla aan, mijn hengel kromt zich goed (Ik zeg nog: 'en nu heb ik hem wel') en dan .... klapt de beugel van mijn molen open??!!!! En tegen de tijd dat ik weer contact heb met het uiteinde van mijn lijn is de vis natuurlijk gevlogen. Geen idee hoe dit nu kon gebeuren. Ik werp nog een vierde keer, maar de snoek laat zich niet nogmaals foppen. Vermoedelijk iets in de trant van: 'Ik blijf niet aan de gang'.

We varen terug en gaan het plateau uitwerpen. In eerste instantie blijft het ook hier stil, maar dan heeft Johan toch mooi een snoekje te pakken. We hebben nog maar een half uurtje dus deze is zeer welkom.



We driften verder en dan krijg ik een aanbeet... die ik mis. Ik anker de boot en gooi nogmaal naar dezelfde plek, waar mijn shad opnieuw direct gegrepen wordt en ik hard aansla... mis! Nog een keer; weer naar dezelfde plek..... ik draai in ..... mijn shad is halverwege de worp en ja hoor, de snoek grijpt mijn shad voor de derde keer. En ik sla ook voor de derde keer een gat in de lucht. Ongelofelijk. Johan en ik gooien samen nog een tijdje door, maar ook deze snoek zal bij zichzelf gedacht hebben: "ik blijf niet aan de gang'.


Ik zet de drift door en mijn hengel wordt zowat uit mijn handen getrokken, zo ontzettend hard klapt er een vis op mijn shad. Mis! Ik voel met echt een ongelofelijke amateur op dit moment. Zeker als ik even later een hoop kabaal naast me hoor. Net als Johan zijn shad uit het water wil tillen klapt er een mooi vet snoekje op en die zit wel keurig gehaakt zoals het hoort.



Het zal nu snel donker worden dus eigenlijk moeten we terug gaan varen, maar na een dag ploeteren krijgen we nu aanbeten en er komt vis in de boot. Nog heel eventjes dan.

Ik krijg weer een aanbeet, de minste van alle aanbeten, ik sla en deze blijft wel zitten. Het laatste snoekje van de dag is voor mij.

Deze dag heeft dan misschien wel niet veel vis opgeleverd, maar het was zoals altijd super gezellig en we hebben weer heerlijk gevist. We varen terug om ons door de files heen naar huis te gaan worstelen en spreken af snel weer samen te gaan vissen.


27 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 17123975 - BTW NL 8091.21.992.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV