Big mama

Mijn gast die graag eens pelagisch wilde komen proberen te vissen had helaas wegens zijn werk afgezegd. Erg jammer omdat de condities optimaal waren om de #livescope te demonstreren. Gelukkig werd Ruud snel bereid gevonden om toch het ruime sop te kiezen.

Zaterdag, rustig weer, geen verkeer, kortom het is nog stikkedonker als we de haven uitvaren. Eerst maar even pelagisch een visje vangen. En dat laat Ruud zich geen twee keer zeggen, kijk die is snel van de nul af.

Deze kwam dan wel snel even boven water kijken, maar verder gebeurt er niet veel. Tijd voor iets anders. We varen naar het Hollands Diep en Ruud gaat verder op de livescope en ik ga de vaargeul werpend uitvissen en dan zien we wel wat het beste werkt. Bij Ruud op de televisie is het een drukte van belang, met enorme symbolen die enthousiast aan de shad komen snuffelen, maar daar blijft het dan ook bij.

Ik vis veel met een groene #cannibal shad, maar ik heb er vandaag voor de verandering eens een goudbruine opgeknoopt en om lekker ver te kunnen gooien zit die op een 18 grams jighead.

We zijn geconcentreerd aan het vissen als mijn shad niet ver van de boot op zo'n 9 meter diepte gedecideerd wordt gegrepen. Ja, vis! Mijn hengel buigt mooi door en er zit goed gewicht achter, maar ik heb nog niet in de gaten dat dit wel eens een heel erg mooie vis kan zijn. Ruud wel daarentegen, want hij vraagt of hij het grote net moet pakken. Ik mummel nog iets in de trant van; nou, dat zal wel meevallen of zo, maar Ruud pakt gedecideerd toch het grote net. En ik moet hem ook gelijk geven, want de vis geeft goed partij en laat zich voorlopig nog niet zien. Plots komen er luchtbellen naar boven en onmiddellijk laat een dikke boomstam van een snoek zich naar de oppervlakte dirigeren. Roerloos ligt de vis voor het net. Ze is nog absoluut niet uitgedrild, maar ze ligt voor het scheppen. Ruud kijkt mij aan: Ja? Ja! Ik trek de vis naar voren en in één vloeiende beweging schuift Ruud haar het net in. Binnen!




Een echte topvis die na de fotoshoot weer razendsnel de diepte in zwemt.

Omdat het ook op deze stek bij deze ene vis blijft zoeken we na een uur weer een andere stek.

Op deze nieuwe plek stroomt het hard en het duurt dan ook even voordat we ons aas zo gevist krijgen zoals we het willen. Als dat eenmaal lukt komen ook de aanbeten en na een paar missers ook de eerste vissen.






Nadat we wat vissen gevangen hebben schakel ik weer over op het missen van aanbeten en Ruud zet zijn zinnen op een symbool dat al een tijdje uitdagend op de livescope onder de boot hangt.

Na een poosje meldt Ruud ook dat hij het symbool gehaakt heeft en vanwege de kromming van de hengel breng ik het grote net in gereedheid. Helaas is het dit keer geen megasnoek..... maar een vals gehaakte platte... bummer!


Na een hele serie foto's gemaakt te hebben verlos ik Ruud uit zijn lijden. De Brasem gooit zich namelijk vol in de stroming en laat zich maar met moeite naar de boot trekken.Uiteindelijk schep ik de vis voor Ruud, zodat de vis weer kan zwemmen en wij verder kunnen varen. We willen baarzen gaan vangen op een ondiepte een eind verderop.

Daar aangekomen, knoop ik een Carolina Rig aan mijn hengel

en Ruud begint met een zelf gebouwd kunstaas rond te gooien. Dit knutselwerkje levert al snel vis op, ook al is het dan geen baars.



We doen echt ons best maar de baarzen geven hier niet thuis. Als Ruud na een tijdje nog een snoekje haakt besluiten we deze stek te laten voor wat het is en gaan we ons aan de nobele kunst van het verticalen wijden. Hebben we nog niet gedaan vandaag.


We zoeken een randje op waar we tijdens de Luremasters afgelopen najaar onze snoekbaarzen vingen en we laten onze shads zakken. Zodra ik de elektro opstart om de drift in te zetten komt er de baars uit waar we op het ondiepe naar op zoek waren.


En naast baars lopen we ook nog een snoekje en twee snoekbaarsjes tegen het lijf.




De dag vordert zoals altijd weer veel te snel en we willen ook nog even kijken of de snoeken van afgelopen woensdag nog op dezelfde plek liggen.... klaar om gevangen te worden.

Inpakken dus maar en naar de Amer.

Ik begin weer te werpen met een cannibal shad (dit keer toch weer de groene) en Ruud zet zich opnieuw aan de livescope. Jammer genoeg laten de snoeken het nu afweten. Ze liggen er misschien wel, maar ze bijten niet. Ruud mist een paar aanbeten en ik laat mijn shad ook even achter de boot aan stuiteren. Vrijwel direct voel ik een droge tik op de St. Croix. En opnieuw mag ik een mooie dikke vis landen; een baars van 46 cm.



Na deze baars ga ik weer verder met het aanwerpen van de kanten, maar dat levert niets meer op. Ruud sluit de dag af met nog een snoekbaars en een snoek en dan varen we terug.

Het was weer lekker vissen!




53 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 17123975 - BTW NL 8091.21.992.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV