En weer iets om af te vinken

Bijgewerkt: 10 mrt 2019


De laatste dag van juli zou iets minder heet zijn en na de regen (?????!) van afgelopen zaterdag zou het water misschien ook wel niet meer koken en dat gecombineerd zou wel eens kunnen leiden tot bijtende vis. Althans, daar gokten Ruud en ik op. Onderweg naar het Hollands Diep bespraken we het strijdplan (dikke baarzen vangen) en Ruud vertelde dat we binnenkort ook eens naar de Maas moesten om één keertje gericht op meerval te gaan vissen. Hij had er namelijk nog nooit een gevangen en daar moest verandering in gebracht worden. En hij had deze wens nog niet uitgesproken of......


De dag begint rustig. Er staat weinig wind en ook weinig vis want de eerste anderhalf uur gebeurt er niets.

Ik begin wat met een pilkertje te klooien en voel af en toe een minivisje dat er met het pilkertje vandoor probeert te gaan. Waarschijnlijk grondels, zeg ik. Ruud heeft hetzelfde vermoeden en knoopt een grondel-shad aan zijn lijn onder het mom van: als ze d'r zwemmen willen ze ze misschien ook wel opvreten. En dat blijkt te kloppen want al snel grijpt een vis de 'grondel' zodra deze de oppervlakte raakt. Even is er twijfel bij Ruud, gewend als hij is om de shad naar de grond te laten zakken, maar dan wordt de haak vakkundig gezet. Een goede vis dat is meteen duidelijk.


In eerste instantie laat de vis zich nog min of meer in de richting van de boot leiden, maar dan is het gedaan en worden er meters lijn van de spoel getrokken. We kijken het even aan, maar als de vis niet geneigd lijkt te stoppen, starten we de motor en gaan we maar even meevaren. Een honderd meter verder krijgt Ruud weer iets meer controle over de vis en kan de dril beginnen. Ik sta al een tijdje klaar met het schepnet, maar dat is lichtelijk overmoedig, want het duurt nogal.

Ik kan rustig van de omgeving genieten, de vis af en toe bewonderen op de dieptemeter en kijken hoe Ruud hard staat te werken.

Als de vis de eerste keer boven komt, komt de bevestiging dat de aangevraagde meerval al daar is. Vervolgens duurt het zeker 20 minuten voordat we de vis weer te zien krijgen en als de kop voor het eerst dicht bij de boot komt, kijk ik toch even vertwijfeld naar mijn schepnet. Dat is echt geen klein netje, maar hoe dit gevaarte erin moet..... dat weet ik nog niet precies. Als we die vis echt in de boot moeten gaan tillen dan zijn we nog uren bezig voordat die uitgedrild is. Gelukkig hebben we iedere keer ruim de tijd om na te denken en te overleggen, want de vis laat zich zien om daarna weer voor een tiental minuten te verdwijnen. Na ampel beraad, we gaan scheppen. Maar bij de eerste gelegenheid dat ik die massieve kop in het schepnet wil laten glijden duikt de vis er net voor weg en kunnen we weer even lekker verder denken. Een nieuwe kans dient zich aan; de vis komt richting net....... de kop verdwijnt in het net.... de helft van het lichaam.... en dan wil ik gewoontegetrouw het net liften zodat de vis niet meer wegkan, maar ja...... dit gevaarte weegt iets meer dan de gemiddelde snoek. En terwijl ik met het net sta te hannesen voel ik de vis met zijn staart kracht zetten op de rand van het net. Vervolgens staan wij beteuterd te kijken hoe de vis zich heel eenvoudig uit het net drukt om weer lekker verder te gaan zwemmen. We zijn intussen al bijna een uur bezig en eindelijk laat de vis zich weer eens naar de boot dirigeren. Opnieuw: kop in het net... helft van het lijf in het net..... Ruud flikkert zijn hengel aan de kant en samen sjorren we het net binnenboord. Een joekel van een meerval... missie geslaagd nog voordat we eraan begonnen waren.



Na dit avontuur is het tijd voor een appelfap en een kopje koffie. En terwijl Ruud even uitpuft laat ik me ook niet onbetuigd, getuige deze prachtige snoekbaars.

Ruud kan uiteraard wel even op zijn vangst teren, maar ik begin nu toch wel vangdrang te krijgen. Die meerval heeft een aanzienlijk deel van de ochtend rondom ons gezwommen en nu wordt het tijd om, conform het echte plan, baarzen te gaan verschalken.

En dat gaat lekker. Zodra we op de nieuwe stek zijn aangekomen volgen de aanbeten elkaar vrij snel op en mogen verschillende baarzen even poseren.

Als de aanbeten wegvallen willen we andere stekken aan gaan doen, maar dat valt tegen. De wind is opgestoken en van een voorspelde windkracht 3-4 is geen sprake. Een dikke 5 uit de richting west blaast over het Hollands Diep en uiteindelijk varen we 3 uur rond om weer terug te komen waar we begonnen waren. Alleen nu dan tot op het bot doorweekt.

Echt los gaan doet het dan helaas niet meer. We lossen een paar dikke vissen, maar weten er ook nog enkele te landen.

Het was een memorabel dagje en gelukkig hoeven we die meervaltrip niet meer te gaan plannen. Onze conclusie...... kost veel te veel kostbare vistijd zo'n meerval :)

Ken je iemand die ook wel eens een dag met een boot het water op wil? Geef een vistrip cadeau - klik hier.


0 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 73931136 - BTW NL 8597.14.135.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV