Jammer maar helaas voor de blauwe Eskimo's


En nu zou het gebeuren. Er was al gevist in 2018, maar nu... NU..... zouden we het jaar daadwerkelijk op gang vissen, op het Volkerak. De vissen wisten het nog niet, maar in een tijdsbestek van twee en een halve dag zouden wij ze alle hoeken en gaten van het water gaan laten zien. Dus.....

Op vrijdagmiddag om 14:00 uur begint ons lange visweekend. Het weer is wisselvallig en 6 lagen kleding en een regenpak zijn absoluut nodig, maar soms breekt het ook helemaal open en ligt het water er bijna vriendelijk bij.


Rond vijf uur zal het alweer donker worden dus veel tijd hebben we niet. En de vis blijkt ook nog niet erg mee te werken. Na een uurtje vissen krijgt Ruud een aanbeet en één klein baarsje komt even in de boot gluren. Nu lachen we nog...... niet wetende dat dit de enige 'actie' van deze dag zou zijn.


Want buiten dit baarsje gebeurt er niets..... echt niets! Maar, niet getreurd; morgen is er weer een dag. We varen naar huis om te eten en zaterdag gaan we opnieuw een poging wagen en dan zullen die vissen wat mee gaan maken.

De weersvoorspelling voor de zaterdag lijkt nog redelijk en omdat het vooral met de wind rustig moet blijven nemen we ons voor om een groot aantal verschillende stekken, waarvoor we ook een stukje moeten varen, af te vissen. We voeren ons plan uit, maar opnieuw werkt de vis voor geen meter mee. Ruud weet uiteindelijk op een hele dag nog drie aanbeten te versieren, maar ik krijg zelfs dat niet voor elkaar. Het enige wat ik voel is een gezonken boom of zo waar ik twee shads in parkeer. De prachtige weersvoorspelling van eerder deze week was al 'naar beneden' bijgesteld en gedurende de dag wordt het er alleen maar slechter op. Het is koud en vooral nat en dan ook nog geen vis........of toch.... ja hoor, Ruud weet één snoekbaarsje te vangen op de dropshot.

In ieder geval geen blank voor hem... en gisteren ook al niet. Als ik deze dag echter weer niets vang dan ben ik nu al drie dagen achter elkaar aan het blanken. Dat zal toch niet?!! Ja... dat zal toch wel. Nu wel enigszins teleurgesteld varen we naar huis; onze zonden overdenkend. Morgen zal er een keiharde (5-6 bft) noordoostenwind staan, niet echt de ideale weersomstandigheden voor een super visdag.


Tijdens het eten smeden we onze plannen voor de volgende dag. Als we achter een stel eilanden gaan liggen dan wordt de wind misschien voldoende gebroken en zouden we daar op snoek kunnen vissen. Als dat onmogelijk mocht blijken te zijn dan gooien we de boot op de trailer en vluchten we de Biesbosch in.


Maar de Biesbosch in vluchten hoeft niet want het water ligt er mooi bij deze zondag. Straks zal de wind wel aantrekken, maar nu kunnen we nog even profiteren van de rust. Onze fijne 'vrienden' , de dames en heren Aalscholver, zijn ook aan het wakker worden en zullen dadelijk wel op jacht gaan.


Maar wij zijn er ook klaar voor. Verkleed als een soort blauwe Eskimo's gaan we ons aas selecteren en de hengels optuigen. Het is de bedoeling om zo'n 4-6 meter water onder de boot te houden terwijl we de eilanden uitvissen.


Eigenlijk is het goed toeven achter de eilanden. Als de ochtend vordert zien we verder op het water wel de schuimkoppen staan, maar waar wij vissen hebben we geen last van de wind. Het duurt ongeveer een uurtje en dan krijg ik een flinke beuk op mijn hengel. Ik was al bang dat ik misschien niet meer zou weten wat te doen bij een aanbeet, maar dat blijkt toch goed mee te vallen. Ik sla direct goed aan en na een korte dril kan ik een mooie gezonde snoek van 95 cm landen. Op de foto lijkt hij me kleiner, maar het is het getal wat ik van Ruud doorkreeg. Hoe dan ook: Héhé! Kan me niet herinneren dat ik al eerder zo gelukkig was met een snoek. Waar een paar dagen keihard blanken al niet voor kunnen zorgen.


Met hernieuwde moed vissen we verder en na een half uurtje heeft Ruud een volger achter zijn aas aan, maar deze snoek houdt het jammer genoeg enkel bij volgen. Toch lijken we goed bezig te zijn; althans we worden niet zo genegeerd als de vorige dagen. Na nog een half uurtje roept Ruud iets wat klinkt als 'JAahu........." en als ik omkijk zie ik een oranje hoofdlijn wapperen in de wind. Hoe dit heeft kunnen gebeuren is ons een raadsel, maar om de een of andere reden moet er een beschadiging op de lijn gezeten hebben, want toen Ruud aansloeg op een ferme aanbeet brak deze onmiddellijk. Krijgen we een aanbeet.... gebeurt er dit.

Het duurt lang, maar na een paar uur stug doorvissen krijg ik een aanbeet. Ja!, roep ik nog en dan is ie er alweer af. Bij het inspecteren van de shad blijkt deze net achter de haakbocht vol met tandafdrukken te staan. En laat dit dan nu meteen ook het laatste teken van leven te zijn geweest voor dit weekend. We vissen nog door tot het donker, maar het mag niet meer baten. Drie visjes op twee en een halve dag vissen met twee man sterk...... dat houdt niet over. Volgende keer opnieuw proberen en dan, ja dán gaan die vissen eens wat meemaken!



0 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 73931136 - BTW NL 8597.14.135.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV