KOUD!


Dit verslagje is alweer van een paar weken terug. Peter had mij uitgenodigd om nog eens bij hem op de boot op te stappen. Hij is het afgelopen jaar een paar keer met mij mee geweest, maar dat resulteerde iedere keer in een teleurstellende blank. Daarom stap ik maar weer eens bij hem op, want dat leverde de laatste keer wel goed vis op. Ook gaat Peter misschien de overstap maken naar het 'bellyboten' wat nog een extra reden was om nog snel een keer mee te gaan. Hoewel ze op het journaal al zeiden dat het in het midden van het land wel eens lang koud zou kunnen blijven als de mist zou blijven hangen, had ik deze opmerking weliswaar gehoord, maar eigenlijk ook meteen weer genegeerd. Ook de ijsbloemen die ik bij mijn vrouw op de auto zag vond ik nog niet verontrustend.


Eenmaal bij Peter begon ik het echter toch al wat somberder in te zien. De auto bleef maar aangeven dat het licht vroor en verder hing er een dikke mist in de stad. Nu gingen we vissen in een stadswatertje zonder scheepvaart en vlak naast de kant, maar met die lage temperatuur zou het wel eens taai kunnen worden.

Peter had er in ieder geval veel vertrouwen in en omdat het toch alweer een paar maanden geleden was dat we er samen op uit getrokken waren, was er genoeg om bij te kletsen.

Na een klein half uurtje varen leggen we aan op de eerste stek en beginnen we te werpen. Hoewel ik verwarmde handschoenen aan heb, vallen mijn poten er zowat af en ook de ogen op mijn hengel zijn binnen de kortste keren gevuld met ijs. Ik zou er eigenlijk een foto van moeten nemen, maar alleen het idee al om mijn handen dan uit mijn handschoenen te moeten halen is me te veel. Peter daarentegen staat (ogenschijnlijk) zonder problemen zonder handschoenen lekker te vissen! Ik weet nog niet wat ik er van moet denken en het duurt zeker een half uur voordat Peter een eerste aanbeet mist. Kijk, dat geeft vertrouwen, er is toch vis in de buurt. Na het binnenvissen laat ik mijn shad heel langzaam nog een beetje rondom de boot hangen en ja hoor, knalhard vliegt er een klein snoekje van een centimeter of 30 op mijn shad. Gelukkig geen blank. Peter onthaakt de vis voor me (die heeft gewoon echt geen last van de kou, ongelofelijk!) en we vissen door. En nu zijn de vissen ineens wakker lijkt het wel. Regelmatig een aanbeet en ook regelmatig een vis. Geen monsters, maar we vermaken ons prima.



Hoewel het redelijk lekker draait op deze stek met verschillende snoeken, baarzen en snoekbaarzen, willen we toch ook nog even een andere stek proberen een klein stukje verderop. We komen nog twee andere gekken tegen die ook zitten te vernikkelen, maar of ze wat vangen komen we niet te weten, zo vaag blijven ze daarover. Ik ben de kou inmiddels eerlijk gezegd wel vergeten. Ongelofelijk wat een paar vissen in de boot al niet kunnen doen voor de gevoelstemperatuur! Op de nieuwe stek barst het van de vis volgens de dieptemeter, maar in eerste instantie lijkt het vooral te barsten van de niet-hongerige vis, want ons aas wordt volledig genegeerd. Na een tijdje probeer ik het eens met een pilker strak langs de boot en onmiddellijk kan ik een aardige baars landen. Even denk ik de sleutel gevonden te hebben, maar er laten zich geen andere meer verleiden om een poging te wagen. Terug naar de shads dan maar. Ik probeer wat diepere stukken te vinden en dat levert wat op. Twee snoekbaarzen laten zich kort achter elkaar verleiden. Apart blijft toch wel hoe zacht deze vissen soms ook aan kunnen bijten. In beide gevallen heb ik geen aanbeet gevoeld alleen plots weerstand. Alsof je je lijn door een bos planten trekt die plots begint te zwemmen.


We zijn inmiddels tot de middag gevorderd en Peter heeft nog één stek op het lijstje die we ook nog even moeten aandoen, bij een bruggetje. Hier laten we de boot langzaam op de elektro langs de pijlers en onder het brugje doordriften terwijl we al verticalend proberen een rover te verschalken. Opnieuw duurt het even voordat er wat gebeurt, maar als we onder de brug door zijn wordt de hengel zowat uit mijn handen geramd en ik voel een lomp gewicht onder mij flink tegenwerk bieden. Ik wil gaan staan in de boot om deze vis eens lekker te gaan drillen, als ik halverwege mijn opstaande beweging weer kan gaan zitten. Los! We maken nog een aantal driften heen en weer, maar de vis laat zich niet meer zien. Aan de andere kant van de brug weet Peter gelukkig nog wel een laatste baars te verschalken die zich met grof geweld op de shad stort.

Hierna houden we het voor gezien. Bij mij begint de kou, bij gebrek aan vis, toch weer flink de kop op te steken en het was een zeer aangename visdag zo: lekker gevist en leuk gevangen. De volgende keer stapt Peter weer bij mij op en hopelijk kunnen we dan een keer mijn stekken leegvissen!


0 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 73931136 - BTW NL 8597.14.135.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV