Roofblei festijn


De dagen van de grote aantallen lijken helaas alweer voorbij, maar toch zijn er zo nu en dan best leuke vissen en visjes te vangen.... en wat blijft het opkomen van de zon toch altijd een schitterend gezicht vanuit een boot. De roofblei op de foto heb ik voor de verandering nu eens niet werpend maar trollend gevangen. Trollen kan me altijd maar matig boeien, maar aangestoken door een vismaat die verteld had dat je met een lepel ver achter de boot altijd wel een roofbleitje kon meepikken, het toch maar eens geprobeerd tijdens het verkassen. En warempel: direct succes.

Het vangen van roofblei met oppervlakte-aas is uiteindelijk natuurlijk wel veel spectaculairder. Dus toen Dimitri gisteren aan boord stapte vertelde ik hem enthousiast over de vele roofblei die ik de afgelopen dagen had zien jagen, maar waarvan ik er slechts één met een oppervlakteplug had weten te verleiden. DImitri wist genoeg; hij zou vandaag zijn popper door de oppervlakte jagen.

Als we op de eerste stek aankomen zien we direct roofblei jagen. Ik begin nog met een shad de bodem uit te tikken, maar Dimitri start direct met het laten plonzen van de popper. Voortdurend zien we activiteit aan de oppervlakte, maar Dimitri is nog niet helemaal overtuigd dat het echt roofbleien zijn. Omdat het bij mij onder water akelig stil blijft besluit ik er maar eens een klein plugje aan te knopen. Het kan goed drie jaar geleden zijn dat ik voor het laatst een plug aan mijn hengel gehad heb. Een dieplopende Salmo hornet wordt na een paar worpen hard genomen door een roofblei. De aanbeten van die vissen zijn toch wel spectaculair.


Ik gooi na de roofblei nog even met plugjes, maar op de een of andere manier kan ik daarvoor nooit echt lang de concentratie opbrengen. Ik keer terug naar de shad en ook Dimitri gaat werpend met een shad aan de gang. Het blijft lang rustig totdat ook Dimitri de eerste aanbeet krijgt. Een karaktervol baarsje kon niet van de groene schoepstaart afblijven.


Aangemoedigd door de aanbeet gaan we door, maar het blijft stil. Volgens de dieptemeter staat het overal en op elke diepte ramvol met vis, maar bijten doen ze niet. We kiezen ervoor om door te varen naar een andere stek, maar ook daar blijft het een uur extreem rustig. Weer een andere stek dan maar. Op mijn aanraden knoopt Dimitri er een lepel aan en al trollend varen we naar de ingang van de plas. Ook nu blijven aanbeten uit, maar bij de ingang komen we een collega tegen die fanatiek op roofblei staat te werpen. Hij oogt content en dat blijkt te komen door de zes dikke roofbleien die hij al gevangen heeft. Ik kan hem nog contenter maken door hem een plug terug te geven die zijn vrouw een paar weken terug verloren was doordat de hoofdlijn achter een steen was blijven haken en die ik enkele dagen daarna stomtoevallig langs zag komen drijven.

Dat hij weet hoe je roofblei moet vangen wordt ons even duidelijk getoond door voor onze neus weer een schitterend exemplaar in de boot te takelen. Wij gaan het hier dus ook maar weer eens proberen. Dimitri haalt de popper weer van stal, maar hij laat mij ook een klein plugje zien wat hij ooit speciaal voor het roofblei-vissen heeft aangeschaft. Goh, zeg ik, ik heb ook zo'n plugje, net iets groter, jaren terug ooit opgevist aan een tak en die ligt al die tijd al werkeloos in mijn tacklebox. Blijkt het een plugje van € 15 te zijn. Intussen breken de roofbleien de tent zowat af. Echt met grof geweld knallen ze links en rechts van ons door het water oppervlak. En ja hoor, het dure plugje blijkt nog te werken ook. Twee worpen en ik heb een roofblei.


Van poppers moeten ze echter niets hebben. Dimitri zeg zelfs dat hij met een popper zal blijven gooien tot er een bijt of totdat we naar huis gaan. Gelukkig komt hij na een half uur toch terug op die belofte. Omdat ook ik alleen maar roofblei zie jagen, maar ook geen aanbeten krijg besluiten we het plan maar weer om te gooien. We gaan terug naar de eerste stek van de dag (daar lag immers vis) en we trollen daar naartoe met de kleine 'roofblei'-plugjes achter de boot.

We beginnen met zo'n 7-8 km/ uur de oversteek te maken als ik een keiharde beuk op mijn hengel krijg en mijn slip begint te gieren. Als ik de vis voor de eerste keer even zie, zie ik een grotere zilveren pijl door het water klieven. Mijn pr-roofblei bevindt zich aan de andere kant van de lijn, 100% zeker.


De vis maakt er een flink gevecht van en Dimitri maakt het nog even spannend bij het scheppen door de vis de eerste keer te missen, maar dan kan ik een monster van een roofblei landen. 84 cm, ik kan mijn geluk niet op.



Na wat foto's mag de vis terug en we besluiten verder te trollen. En nauwelijks twee minuten zeg ik : Ik heb er weer een... En dit keer komt het kleine broertje in de boot.

Dimitri krijgt echter geen aanbeten, zou dat nu alleen maar zijn omdat zijn plug anderhalve cm kleiner is? We wisselen van plug, alleen hoop ik nu wel dat de volgende niet opnieuw bij mij aan de hengel belandt. Weer gaan we verder met trollen en nu is het wel prijs bij Dimitri. En een goeie ook! Zijn hengel bokt alle kanten op.

Zou het dan toch aan het plugje liggen? Eerst maar eens even deze vis zien te landen. De vis blijft lang diep en ik verwacht een monster. Volgens Dimitri is het een goeie, maar niet zo'n grote als die van daarvoor. Als ik de vis echter de eerste keer zie denk ik: nou..... dat zal dan toch niet veel schelen.


Als we de vis landen gaan we beiden toch wel stuiterend door de boot. Opnieuw een monster. Ook Dimitri's PR gaat eraan en de meetlat blijft dit keer steken bij 81 cm! Slechts 3 cm kleiner dan de vorige. Twee tachtiger roofbleien op een ochtend, dat levert nog eens blije vissers op.


Dimitri's roofblei verlaat ons met een flinke splash en we trollen door. Het moet toch lukken om ook met het kleine plugje een roofblei te vangen. Het bewijs wordt al snel geleverd als mijn roofblei nummer 5 zich in de boot meldt. We trollen nog even door, maar de aanbeten blijven nu weg en na een twintig minuten geloven we het wel. We willen voordat we naar huis gaan toch nog een snoekbaars op de shad verschalken.


We gaan op een plekje liggen waar we tijdens het trollen veel vis hadden zien staan op de dieptemeter en beginnen dat uit te werpen. Ik bedenk dat we eigenlijk best wel geluk gehad hebben tot nu toe. Maar een paar aanbeten gehad, maar werkelijk alles is blijven plakken. Het duurt een kwartiertje maar dan voel ik toch een tik en kan ik mijn eerste snoekbaarsje van de dag landen. Het worden er uiteindelijk in totaal nog 3 op deze plek voor mij, maar de kers op de taart is vandaag voor Dimitri. Als hij de haak zet op zo'n typische harde snoekbaarsaanbeet is meteen duidelijk dat er een mooie vis gehaakt is. Het landingsnet komt goed van pas vandaag en ook hier komt na een ferme dril een dikke snoekbaars van 63 cm in de boot.


Het is tijd om te gaan en we horen ineens ook wat gerommel in de lucht. We varen terug, maar zijn niet op tijd om de stortregen te ontwijken en in de stromende regen traileren we de boot. Dat wordt lekker dweilen straks.


0 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 73931136 - BTW NL 8597.14.135.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV